Talen hebben me nog nooit kunnen boeien. In het middelbaar (technische richting) werd daar ook niet zoveel aandacht aan besteed zoals in een college denk ik.

In een ver verleden heb ik ook nog talen gestudeerd (tot aan het eerste jaar van de derde graad – aka “‘t vijfde”) wat – zoals je zelf zegt – zeker goed van pas komt

Bij deze post voelde ik me toch wel wat geviseerd, gezien je vermoedelijk ook mijn stagerapport gelezen hebt..
Ik probeer echter steeds op mijn taal(gebruik) letten, doch besef ik dat ook ik soms zondig.
Het probleem dat hier aangehaald wordt lijk me niet meer dan een ‘attitude’ kwestie te zijn.
Als men tegenwoordig iemand wijst om een taalfout wordt men als muggenzifter bekeken.
Normen/waarden zijn dan ook aan het veranderen mijns inziens, helaas niet in de juiste richting…
Verder dient men ook op te merken dat niet iedere student uit een talen-richting komt.
Dat voordeel had ik echter wel (eco-talen).
Spellingsfouten kan ik dan ook om bovenstaande reden nog tolereren.
Helaas sluit ik me wel bij je aan als het gaat om ‘zinsbouw’.
Zoiets fundamenteels zou ieder -zichzelf respecterend persoon- moeten nauw aan het hart gelegen zijn..

“Waar een wil is, is een weg…”
Vrij toepasselijk in deze case volgens mij

@Gudrun: dat verklaart uiteraard veel! Hopelijk komt men (viz. de minister van onderwijs en zijn gevolg) tot inzicht dat er dringend zaken moeten aangepakt worden om de taalkundige achterstand weg te werken.

@Ghosty: Ach, ik merk dat ik ook vaak Engels & Nederlands door elkaar gebruik. Veelal vakspecifiek (ik spreek over margin, padding, borders en hun width ipv randen en randbreedtes), waardoor je het ook vaker en vaker in een gewoon gesprek doet.

Nu zie ik dat niet meteen als een probleem: het zijn leenwoorden net zoals congé en keyboard. Hét verschil uiteraard is dat wij een basis hebben om op terug te vallen: zinnen bouwen in een (vrij) correcte vorm – iets wat de huidige lichting niet heeft.

Dat er hier en daar een letterlijke vertaling van een Engelse vorm in het Nederlands uitkomt lijkt me logisch (ook ik pleit schuldig), doch heb ik persoonlijk het gevoel dat ik het nadien wel doorheb dat ik iets verkeerd verwoordde.

@Wio: daar heb je zeker een punt. Bij tussentijdse lezingen heb ik hen vaak mogen wijzen op het feit dat een zin niet klopte en dat men dat bij een gewone herlezing er meteen uit zou kunnen halen. Jammer is dan dat ze er ofwel niets mee doen, of enkel dat ene stukje herschrijven en de rest zo laten.

@Marianne: voor een leesteken: geen spatie; na een leesteken: een spatie.