Nieuw in Gent

Hier word ik stil van — de krop in de keel — inclusief een stevig potje huilen.

Oden’s struggle with cancer finally came to an end.
May he rest in peace and his memory be eternal.

Liefste VRT/één,

dat jullie gratis slabbetjes uitdelen vind ik de max, zeker nu ikzelf sinds kort trotse vader ben geworden. Echter, eerst zeggen dat ik er gratis en voor niks ene kan krijgen waarop ik al m’n gegevens moet vrijgegeven (laat de reclame maar komen zeker?) en me nadien pas de melding geven dat ik misschien — afhankelijk van de windrichting, de lijfgeur van de omroepsters van één na een zware dag, én indien God hemzelve het belieft? — mogelijks er eentje kan krijgen vind ik niet leuk.

De één slabbetjes — (c) VRT

Dat het aanbod snel uitgeput zal zijn kan ik goed begrijpen — wie niet wil er een bavetje met “Ik zen nogal ne keirel hé!” rondom z’n kleine spruit zien?! — maar om dat op dergelijke wijze aan te pakken … neen, zo werkt een webshop niet. Een echte shop of actie in die trand zou de stockindicatie gewoon (ja, dat kan “gewoon“) op de site vermelden en per aanvraag die mee aanpassen, dat zou pas eens aangemaam surfen zijn! Zo weet ik — als klant — meteen wat er nog beschikbaar is, en of het nog de moeite is om me in te schrijven … of heeft de commercie — viz. het verzamelen van gegevens van ouders met jonge kinderen om ze later bvb. een bak Ketnet-mails te sturen —  plots de overmacht genomen?

Niettegenstaande vind ik het uiteraard een heel mooie actie van jullie. Marketingwise knap gezien om die doelgroep (jonge ouders) aan te spreken (de idee op zich is uiteraard zo oud als de straat: geef gratis iets weg en zorg dat je logo er zo groot mogelijk op staat), enkel de uitwerking mocht wat beter.

Trouwens, nu ik jullie toch aan de lijn heb: de Ketnet-shake lijkt me te lang (en dus te moeilijk) voor jonge kinderen. Het had beter iets kort en meteen ook iets logisch van tekst geweest (“Alles King Size” — Zitten we in de Quick of zo?). Ik denk maar snel aan “Hey you, oe ist mee joe — alles kits maat?” of iets in die aard: da’s kort, én meteen ook logisch

Zopas ben ik aan de Zuid op bureau 109 om m’n Internationaal Rijbewijs gegaan zodat ik deze zomer in Australië met de Jeep mag rijden (om in Australië te rijden heb je een geldig, in het Engels geschreven, rijbewijs nodig — het Belgische is dat uiteraard niet). Vlotte bediening, een vriendelijke madam, … totaal geen klagen over de Gentse Dienst Bevolking … binnen het half uur stond ik terug buiten met het rijbewijs in de hand.

Wat me echter wel stoorde is het internationaal rijbewijs zelf; Blijkt dat het een opgevouwd A5‘je papier/halfkarton is (opgeplooid dus een A6‘je), ingevuld met n’een Bic en 16 euro kost.

M’n internationaal rijbewijs

Verder is het document op zich niet eens zo internationaal gezien het in het Nederlands en Frans opgesteld is. Het internationale aspect werd er nadien semi-professioneel ingeplakt; Letterlijk dan: in het midden van het document zitten wat witte blaadjes met daarop de vertalingen (onder andere in het Engels) gekleefd.

Semi-professioneel

Bij de vertaling zijn ze echter vergeten om ergens de term “Driver’s License” of “Driving Permit” of iets dergelijks te vermelden, kwestie van duidelijk te zijn veronderstel ik. D’oh!

Dat er maar snel één of andere minister dit leest en besluit om vanaf heden deftige versies – iets vergelijkbaar met onze identiteitskaarten perhaps? – uit te brengen. Ondertussen zal ik vol Belgische trots in schaamte vallen met m’n rijbewijsvoddeke, eens Down Under.

You call that a driving permit? THIS is a driving permit!

De RSS feed van de Stad Gent is één van de feeds die in m’n feedreader zit. Vandaag zat er een plotse verrassing tussen de veelal saaie berichten over alcoholcontroles en dergelijke: Music for Life komt naar Gent!

Van vrijdag 19 december tot en met woensdag 24 december 2008 ontvangt Gent de derde editie van Music for Life, het geldinzamelevenement van Studio Brussel en het Rode Kruis Vlaanderen.

Gedurende zes dolle dagen wordt het Woodrow Wilsonplein omgetoverd tot een bruisend centrum van creatieve solidariteit.

Dit jaar kaart Music For Life het vluchtelingenprobleem aan, “meer bepaald de miljoenen moeders die met hun kinderen op de vlucht zijn voor oorlog en geweld.”

Meer info vind je – uiteraard – op de stubru site.

Tot aan het Glazen Huis, aan de Zuid!

Een hoogstinteressante reportage die onlangs m’n aandacht trok was Megastructures : Impossible Island: Dubai’s Palm Island op – hoe kan het ook anders – National Geographic, één van de weinige zenders waar ik tijdens het weinige zappen steevast een stop bij hou.

Het uitgangspunt van de reportage is het feit dat de oliereservers van Dubai uitgerekend zijn om binnen twee decennia uitgeput te zijn. Om zichzelf in te dekken en rijkelijk te voorzien van een nieuwe bron van inkomsten is men er druk in de weer om van Dubai dé toeristische trekplijster bij uitstek te maken. Enig probleem: Dubai’s kustlijn meet slechts een paar tientallen kilometer, veel te weinig om het verwachte aantal toeristen op te leggen zonnen.

Nu, om dat probleem op te lossen had de sjeik anno 2000 het ingenieuze plan om een kunstmatig eiland te maken in de vorm van een palm, Pam Jumeirah genaamd, om zo Dubai van alweer een extra stuk landevenals extra stranden te voorzien (om met hotels vol te bouwen uiteraard, wat anders had je gedacht?!).

Palm Jumeirah, Render

Palm Jumeirah, Satellietbeeld

Palm Jumeirah, in opbouw

De reportage ging vrij technisch over de landwinning (door een samenwerking van Nederlanders en Belgen nota bene) en alles wat er bij kwam kijken: zeestromingen, erosie, zeefauna, etc. Na een goeie driekwartier te vullen over de complexiteit van de landwinning, de superstrakke coördinatie, de superbuildings (o.a. de Burj al Jarab, Burj Dubai ← aanrader!), etc. ging de reportage verder over de andere plannen voor Dubai.

Burj al Arab

Burj Dubai

Burj Dubai, in opbouw (mét kranen erbovenop)

Blijkt dat de sjeik naast de groots opgezette Palm Jumeirah het nog een paar tredes hoger wil nemen met de aanleg van:

• twee eilanden elk nóg groter dan Palm Jumeirah (Palm Jebel Ali & Palm Deira genaamd) om zo een trilogie te vormen;

Palm Deira

• een eiland in de vorm van de wereld, logischerwijs The World genaamd (reeds opgespoten, nu nog volbouwen en het ding is klaar);

The World

Eerste afgewerkte eiland van The World

• een eiland in de vorm van een golf/sikkel, Dubai Waterfront genaamd;

Dubai Waterfront

Naast deze eiland zijn er ook nog andere plannen:

• uitbouw van een groene zone vanuit de Dubai Waterfront naar het binnenland toe, genaamd Arabian Canal;
• een pretpark, Dubailand genaamd;
• Dubai Ski Dome, een skiparadijs met 6 ton echte sneeuw;
• Dubai Science World, voor de ruimtefanaat onder ons;
• …

Eens alle bouwwerken af, zou Dubai binnen een paar jaar er alsvolgt moeten uitzien:

Inderdaad overweldigend dat alles, en het blijkt nog goed te lukken ook gezien al vrij veel van het gewonnen land verkocht is en dat de bouw in een snelvaart evolueert, vergelijk maar eens onderstaande foto’s (die je zeker en vast al gezien hebt).

Dubai, Anno 1991

Dubai, Anno 2005

Och, ik had hier evengoed nog een extra bak foto’s kunnen plaatsen, maar die zal ik je zelf laten (her)ontdekken. Tik maar eens op Google wat van namen de bouwwerken in, je zal zeker terechtkomen op de sites van de drie palmen, The World, Burj Dubai, … naast wat ander fraais. Vergeet zeker en vast niet om ook even een kijkje op Google Maps en consoorten te nemen (weliswaar voldoende inzoomen)

En natuurlijk is er ook YouTube, waar deze korte samenvatting door NGC zelf op gepost is:

De volledige reportage valt uiteraard ook te snoepen op YouTube, maar die’s niet zo geheel koosjer. Mocht ze reeds verdwenen zijn dan kan je op NGC.tv te weten komen wanneer de volledige reportage nog eens uitgezonden wordt, zeker en vast een aanrader!

Goed gek noem ik hem, de Sjeik (en de aannemers die er bouwen, Google maar eens op Dubai Deathstar)!

Veel kijkplezier alvast!

Neen, niks kapot hier. Enkel staat Nieuw In Gent vandaag in z’n nakie, gezien het CSS Naked Day is!

Voor de non-techneut onder ons (tiens, had ik me niet voorgenomen om hier niks technisch neer te pennen?) komt het erop neer dat op CSS Naked Day de stijl (css) vanaf de structuur (xhtml) gehaald wordt, net alsof je een wagen zou strippen van al z’n visuele snufjes om uiteindelijk alleen maar een rijdende machine over te houden.

En ziehier, vandaag althans, een volledige gestripte Nieuw in Gent! (geen nood, tegen morgenavond komt ‘de layout’ vanzelf terug )

Vorige week ben ik na het werk even binnegesprongen bij m’n ex-collega Thomas. Het was énorm lang geleden dat ik nog eens een pit-stop bij hem hield; Zeker als je weet dat het slechts 200 meter wandelen van mijn tot zijn voordeur is! Reden van bezoek was dat Thomas en z’n vrouw Debbie een tweetal weken geleden trotse ouders geworden zijn, van een flinke jongen Gaspaer.

Het is wel schattig, zo’n kleine baby, moet ik eerlijk toegeven; Met moeite kwam ie boven de fles champagne uit (als je dan nog eens weet dat Gaspaer – net zoals ik – een maand te vroeg eruit gerold is…), z’n vel was nog veel te groot voor z’n lijfje, etc.

En ja hoor, krijsen kan hij, de kleine Gaspaer, maar dat hield me niet tegen om de ouders m’n babysit-skills (heb ik die?) aan te bieden, mocht het eens nodig zijn.

Bij deze nogmaals m’n felicitaties aan de ouders!

De dag dat je moeder je blog vlogt kan je als overwinning van de technologie aanschouwen. De dag dat je moeder met de afstandsbediening kan werken … die zal nooit aanbreken.

Gelijkspel? Ik denk het wel!

typisch:

• De dag dat de zon doorbreekt vind je je zonnebril, die je nota bene dagelijks bij je hebt/opzet, niet meer.
• De dag dat je toch beslist om een parkeerbiljet te nemen loopt de vergadering ferm uit en krijg je een boete omdat je ticket ondertussen verlopen is.

• De dag dat je met de collega’s op restaurant gaat (bedankt Bart & Dirk!) en het moment ideaal is om wat foto’s te snappen bemerk je dat je je camera vergeten bent.

atypisch:

• De zon die goed z’n werk doet deze tijd van het jaar
• De huisbaas, die zelf nog in een halve bouwwerf woont, heeft de tuin opgeknapt

• Je camera die je wel meehebt als je iets worth photographing tegenkomt

“Gemengd Afval“, gespot in Ramen

Zoals velen in deze digitale wereld is het niet elke dag dat ik post krijg. De weinige post die ik ontvang is veelal aan 3RDS geadresseerd en negen op de tien gaat het om folders van bedrijven die me per se een hoop kantoorprullen willen aansmeren. Vandaag echter was het voor echt: een poststuk geadresseerd aan mij persoonlijk; Afzender: Google!

Ooit had ik eens beslist om wat advertenties, verzorgd door Google Adsense, op Bram.us te plaatsen om te zien “hoeveel het schuift“. Na een goede paar maand het totaal links te hebben laten liggen besloot ik enkele maanden terug om onderaan elk Elsewhere bericht de advertenties te plaatsen, gesterkt door het feit dat een paar van die berichten vrij veel trafiek genereren.

En ja hoor, sinds die beslissing gaat het aardig vooruit met die ads en de clicks. Zo aardig zelfs dat Google vindt dat het tijd is om wat geld richting mijn bankrekening te pompen (maak u geen zorgen, het gaat slechts over veertig dollar; Miljonair word ik niet).

Alvorens gerechtigd te zijn om een uitbetaling te ontvangen moet je je bankrekening valideren en een PIN-code van Google ontvangen. En het is net die code dat ze per post opsturen, waarmee ze meteen ook je adres valideren (nu nog m’n schoenmaat invullen en ze weten zowaar alles van me).

Dergelijke post wil ik nog wel ontvangen. Liefdesbrieven en lofbetuigingen zijn ook steeds welkom, alhoewel ik de eerstvermelde negatief zal moeten beantwoorden