Berichten getagged ‘baby’

2

Grote jongen

Geplaatst onder Groeipijnen op April 17th, 2011 om 14:14 / 2 Reacties »

Sinds onze Finn rondloopt (al een goede drie maand) bleef het even uit met nieuwe dingen die hij kon … z’n energie ging dan ook vollen bak richting het stabiel rondlopen (en klimmen) uit. De high five — waar we al lang op oefenen — lukte reeds heel vlot maar daar bleef het bij. Moeizaam kwam er nog af en toe — bij wijze van dada — een zwaaibeweging uit, maar meer niet.


Onze klimmer

Spraakgewijs was hij ook druk bezig met leren: z’n eerste woordje was aaike, welke hij bij het zien van de poes steeds uitslaakte, maar verder dan dat geraakte hij ook niet: het bleef vaak bij (grappig) brabbelen.

De voorbije week ging het plots pijlsnel vooruit:

  • Af en toe zegt hij mama of papa, hoewel hij nog niet goed weet wat tegen wie te zeggen (ik ben vaak ook mama volgens Finn).
  • De dada-beweging doet hij spontaner. Vorige week slaagde hij er in om ook het woord dada er bij te zeggen 🙂
  • Wanneer we kusje zeggen duurt het even, maar toch doet hij de kusjes beweging. Begin deze week verraste hij mij en de pepe door bij het binnenkomen bij hem thuis door menig kusjes — mét beide handen tegelijk! — uit te werpen! Midden deze week dan gaf hij een echt kusje aan z’n mama. Dolletjes!

  • Vaak houdt hij zich bezig met het verplaatsen van heel wat zaken (bvb. z’n speeltjes constant verleggen en doen), vandaag was hij op schok met een zware aarden plaat in de tuin en verzamelde hij kiezeltjes in de pot.

  • Zelf met een lepeltje eten begint te lukken. Waar hij vroeger enkel met z’n lepel wat in het eten zat te roeren en na vijf minuten op eten met z’n handen overschakelde kan hij nu effectief zaken op z’n lepel nemen en naar binnen spelen.
  • Dat hij met het fietske rond kan rijden heeft hij ook goed door, hoewel hij er soms nog achterstevoren op zit (en dan ook achteruit rijdt).

  • Vandaag kraamde hij kip uit, terwijl hij aan het kippenhok stond.
  • Bij’t spelen in de living gaat hij vaak spontaan op z’n poefke gaan zitten, een echte flinke kerel!

  • Af en toe ontdekt hij nieuwe delen aan z’n lichaam … vorige week was de tong aan de beurt.

  • Als hij een GSM of speelgoedtelefoon (of zelfs het bakje van de TV!) vast heeft en je zegt hallo brengt ie het toestel tot naast z’n oor en antwoordt ie ook iets in de vorm van een hallo

Zot gek hoe het hier vooruit gaat, en zeggen dat hij nog <em>maar</em> één jaar en vier maand jong is … neen, een baby’tje, dat is hij zeker en vast niet meer, onze flinke vent!

1

Acht

Geplaatst onder Uncategorized op August 3rd, 2010 om 13:43 / 1 Reactie »

Dat onze Finn er goed aan door doet. Bijna acht maand oud, ca. tachtig centimeter van lengte en een goeie tien kilogram wegend is hij ondertussen. Brabbelen, met z’n stem experimenteren (van stil piepend tot luid roepend) en lachen kan hij als geen ander. Verbaasd rondkijken lukt ‘m ook aardig (je ziet ‘m soms echt nadenken over de zaken die hij bekijkt/vastheeft), wat dan vaak weer gevolgd wordt door een onschuldig glimlachje.

Papjes eten doet hij al langer vlot – alhoewel – en drinken uit een bekertje begint ook al te lukken. Ligt hij niet op z’n rug met al z’n speeltjes op z’n speelmat te spelen, dan zit hij flink rechtop (af en toe valt hij nog eens achterover) of rolt hij er op los, wisselend tussen buik- en ruglig.

De iPhone ontgrendelen kan hij nog niet, maar los op de iPhone meppen om Spongebob iets te laten doen in de Spongebob Tickler app, dat moet je’m geen twee keer voortonen (net zoals toetsen op een toetsenbord aanslaan).

Sinds vorige week maakt hij ook aanstalten om te kruipen. Oké, voorlopig gaat het nog achteruit, maar binnenkort zal hij ‘m wel in eerste krijgen vermoed ik. Voor de Facebook-lozen, of zij die het filmpje gemist hebben, ziehier onze Achteruitkruipemans!

Ach, hij wordt toch zo snel groot. Twee maand geleden nog kon hij niet eens rechtopzitten, of van buik- naar ruglig (en omgekeerd) overgaan.

2

Zwembad

Geplaatst onder Uncategorized op July 12th, 2010 om 23:51 / 2 Reacties »

Een week geleden heeft Eveline een mini-zwembadje voor Finn gekocht, ideaal om afkoeling te brengen na/op een warme dag. Gisteren zat hij er voor de eerste keer in. Hij vertrouwde het niet meteen 100%, maar na een paar minuten ging het toch al wat minder argwanend en kon er af en toe nog een splash van af. (Schater)Lachen — zoals hij dat goed kan — deed hij niet, maar reclameren evenmin … ‘t zal wel in orde geweest zijn zeker?

Jammer dat we geen foto’s hebben van toen hij er effectief in zat. Maar ja, je kent dat: te druk bezig met hem vast te houden, tegen hem te babbelen over hoe tof het wel niet is, zelf met het water te spelen, …

2

Afgeleid

Geplaatst onder Uncategorized op July 11th, 2010 om 08:35 / 2 Reacties »

Gisterenavond tijdens het geven van z’n groentepapje was Finn niet echt bij de les. Naar buiten kijken, mama volgen terwijl ze kookte, met de handjes spelen, de poezen nastaren, lachen met vanalles en nog wat, … Enfin, alles behalve bezig zijn met eten, was hij.

Tussen al dat gekijk door ging z’n mondje af en toe open, nam hij een klein hapje en begon het kijkavontuur opnieuw. Het ventje was/is vrij snel afgeleid.

Nog niet eens halverwege de maaltijd krijg ik na een minuut rondturen nog een hap van hem te zien. Ik neem een nieuwe schep eten en wanneer ik terug naar Finn kijk zie ik hem recht voor zich staren, de kin iets naar omhoog, de mond open en tegelijkertijd slikbewegingen maken. Een fractie van een seconde later begint hij rood te worden en komen de tranen in zijn ogen … “hmmz, ik ken dat precies” … Snel schud ik eens aan Finn z’n schouder — “Finn, ademen hé jongen” maar zonder resultaat, hij werd roder en bleef happen.

Omdat z’n mond open was kon ik zien dat hij een stuk van z’n eten opgehamsterd had – door constant rond te kijken was hij blijkbaar vergeten om te kauwen/slikken – en dat het in de weg zat. Snel met m’n vinger in z’n mond het weinige beetje er uit gehaald, Finn uit z’n Tripp-Trapp gelift om …

Plots hoor ik ‘m zich verslikken — “Oef, hij krijgt lucht!” — en wat later was hij terug z’n lachende zelve. Phew, was me dat even schrikken zeg! De ene seconde was alles prima, en de seconde erna ging het goed fout. Ik kan je zeggen: de paar lepels erna zijn met bevende hand naar binnen gegaan!

1

Buik

Geplaatst onder Groeipijnen op March 7th, 2010 om 14:24 / 1 Reactie »

Dat hij er rustig van wordt, ons maateke, zo op zijn buik. Op het ververskussen is hij daarnet er zelfs van in slaap gevallen.

O ja: 4kg850, 59,5cm ondertussen; Ze worden zo vlug groot, meneer!

5

Keelpijn (nogmaals vervolgd)

Geplaatst onder Groeipijnen op December 30th, 2009 om 23:00 / 5 Reacties »

Dinsdagavond (gisterenavond) arriveerden Eveline, Finn en ik in het UZ Gent zodanig dat Eveline opgenomen kon worden om de Takayasu (zie hier en hier) verder te onderzoeken. Gezien het al na 18u was, draaide de kassa van het UZ niet op volle toeren: één counter was open, de rest gesloten. Nadat een niet zo vriendelijke Nederlander de volle 20 minuten tegen Hilde van het onthaal aan het raaskallen was om iets van een 30 euro extra van zijn verzekering uit Nederland terug te kunen trekken — I kid you not — was het eindelijk aan ons.

  • “Dag mevrouw” — “Ja, ‘t is voor een opname bij de reumatologie, ze weten er van”
  • “OK. Sis-kaart bij mevrouw?” — “Hier zo.”
  • “Identiteitskaart?” — “Check!”
  • “Wit kaartje van’t UZ?” — “Dat ook ja, adres moet wel nog gewijzigd worden.”
  • “Geen probleem mevrouw, hier uw nieuw kaartje zie.” — “Merci!”
  • *wat getokkel op de computer*
  • “Tiens … wacht … keer bellen naar daar”

Om een lang verhaal — één van 40 minuten om precies te zijn — kort te houden: Wanneer Hilde van het onthaal Eveline — euh — “in de computer stak” belde ze naar die dienst reumatologie zodat zij haar een bed zouden toewijzen waarop Hilde vervolgens de opnamefiche van Eveline zou kunnen afdrukken. Veel gebel en gekeuvel later bleek dat de dienst reumatologie de week voordien reeds een record voor Eveline aangemaakt had en dat ze nu naast elkaar op die verschillende entries aan het werken waren waardoor ze maar op elkaar bleven wachten. Ach, ‘t is me ook vaak genoeg overkomen (werken op lokale vs. live data) dus echt kwalijk kan je het hen niet nemen; Onthouden doe je’t wel uiteraard.


Het UZ (detail) (bron)

Eindelijk geraakt waar we moesten zijn kwam de dokter langs om Eveline door alles te praten: bleek dat die vrij kort door den bocht ging en meteen over ladingen cortisone begon te praten en dat de borstvoeding zeker en vast stopgezet moest worden! Euh … toch wel even zwaar slikken eerlijk gezegd! Gelukkig was ze — nadat ze met “de prof” gebeld had — ietwat voorzichtiger geworden en gingen ze de remedie uitstellen tot na dat alle tests (en resultaten) terug waren om zo de borstvoeding niet onnodig in gevaar te brengen. Dat zou een tweetal weken duren, zodat we intussen de tijd zouden hebben om alles te regelen en te doen.

De geplande biopsie zou de ochtend nadien (vandaag) om 7u30 doorgaan, wat de avondopname verklaarde, en tegen 12u ‘s middags zou ze zeker naar huis mogen.

~

Vandaag om 11u kreeg ik van Eveline te horen dat haar onderzoek  last-minutegewijs pas om 14u30 zou doorgaan. Achteraf hoor ik echter van Eveline dat ze om 8u15 wakker geschoten is en zich afvroeg waarom niemand haar is komen halen waarop ze antwoordden dat het verschoven was … ik vermoed eerder dat iemand haar vergeten halen was eerlijk gezegd.


On her way …

Tegen 13u ben ik met Finn toegekomen op het UZ (er was geen afgekolfde melk meer op voorraad, dus we moesten wel zo vroeg richting UZ afzakken gezien Eveline daar reeds afgekolfd had) en hebben we net Eveline nog zien weggevoerd worden richting de bioptie. “Mevrouw zal een uurtje tot een uurtje een half weg zijn“, kreeg ik nog van de persoon die haar mee nam te horen. Allez bon, praise the lord voor iPhones en 3G om de tijd me tegemoet kwam door te komen zeker?

~

De batterij van de iPhone was reeds lange tijd morsdood; Het boekje over borstvoeding van voor naar achter uitgelezen; Alle verpleegsters waren eens naar “da schuun manneke” komen kijken; Finn was goed verzadigd en reeds enkele malen ververst; Ikzelf had honger als geen ander; De andere dame op de kamer had een koortsopstoot; Menig oud wijveke had ik op de gang reeds van me af geslagen; De nieuwe Blokken ging net beginnen en toen … toen werd Eveline — drie uur en dertig minuten nadat ze voor onderzoek meegenomen was — met bed en al naar binnen gerold; Finally!


Verzadigde knock-out Finn!

Tijdens die tijd hebben ze een biopt van een ader aan haar slaap genomen alsook een biopt van de dijspier om te zien of de ontsteking zich uitgespreid had of niet. Bovendien hebben ze een nieuwe echo van de halsstreek genomen om dat te vergelijken met het eerder verkegen beeld. De prof die de touwtjes in handen had, had als snel door dat het hier geen Takaysu Arteritis betreft … een last van een paar duizenden kilo van onze schouders; Oef!

Het beeld dat ze nu hadden was een compleet normaal en toonde geen enkele gelijkenis met dat van een week geleden. Na wat doorvragen van Eveline bleek dat de onsteking er heel goed zou kunnen gekomen zijn van haar episiotomie (aka, “knip”) tijdens de bevalling en zich vervolgens in haar hals gemanifesteerd zou hebben. De zwelling zou door een vochtophoping kunnen verklaard worden; Een andere mogelijkheid is dat er een adertje gescheurd is (waarschijnlijk door het persen tijdens de bevalling).

Om geheel zeker te zijn of er geen scheurtje/lek is gaan ze op 5 januari een MRI scan uitvoeren. Het uur van de scan ligt reeds vast en dat kan niet verschuiving aldus de dokter — als extra heeft ze de scan als prioritair geboekt … nu maar hopen dat het effectief zo zal zijn (het UZ ondertussen een beetje kennende …). Als contrastmiddel gaan ze afstappen van het gebruikelijke om de borstvoeding zeker en vast niet in het gedrang te brengen. Op 6 januari (de datum waarop Finn uitgerekend werd, nota bene) volgt een eindverslag door de behandelende arts.

~

Pfff, ik had me m’n kerstvakantie en eerste weken met Finn toch wel vrij anders voorgesteld. Nu, gelukkig is alles goed aan het aflopen (juist de MRI scan nog) en is er zo goed als niks aan de hand; Een énorme last van onze schouders.

Bij deze ook een bedanking aan de verpleegsters van het UZ omdat ze ons zo goed geholpen hebben deze namiddag (afkolfapparaat meerdere malen steriliseren, een voedingskussen te leen geven, een wegwerpflesje van de dienst materniteit gaan halen, melk warmen, etc.). Enige jammere echter is dat het UZ me niet meteen als ziekenhuis maar eerder als een fabriek overkwam …

As you were soldier, move along.

2

Keelpijn (vervolg)

Geplaatst onder Groeipijnen op December 29th, 2009 om 00:35 / 2 Reacties »

Eerst en vooral: merci voor de reacties allemaal (via deze blog, Facebook, Twitter, …); ze doen deugd, echt wel!

Ondertussen zijn we een paar dagen verder en gaat het eigenlijk heel goed met Eveline. De last die ze had (zijnde de keelpijn) is sinds een viertal dagen over waardoor ze geen pijnstillers meer moet nemen. Niet dat de ‘ziekte’ weg is, maar zonder extra overlast is het uiteraard aangenamer om er mee om te moeten gaan.

Bijkomend goed nieuws is dat de vroedvrouw bepaalde zaken aangaande cortisone opgezocht heeft en dat blijkt dat het wel combineerbaar zou zijn met borstvoeding geven: slechts 1 procent zou via de melk naar de baby gaan, waarna er slechts 1 procent (van die 1 procent) effectief in hem zou geraken. Uiteraard hangt alles af van de dosis cortisone, maar op het eerste zicht zou Eveline toch borstvoeding blijven kunnen geven.

Indien bovenstaande niet mogelijk zou zijn kan er mogelijks nog een andere oplossing op gevonden worden maar enkel indien de halfwaardetijden (de tijd waarin de hoeveelheid stof tot de helft gereduceerd wordt, bekend van de C-14 datering methode en toepasbaar op alle stoffen) goed zijn. Indien die goed zit zou er een scenario waar er een deel van de afgekolfde melk weggegoten moet worden tot stand kunnen komen.

radioactief_verval_tcm58-25224
Halfwaardetijden grafiek
(let niet op het woord Radioactiviteit, stond reeds op de illustratie)

Stel – *stel* – bvb. dat Eveline elke week een spuit moet krijgen en dat na 1 dag na toedienen ervan de hoeveelheid cortisone niet meer schadelijk voor Finn zou zijn, dan kan Eveline de melk gedurende één dag afkolven & weggieten en de andere dagen toch borstvoeding geven (die ene dag valt dan te overbruggen met eerder afgekolfde melk). Opnieuw: alles hangt af van de dosis en indien die te veel zou zijn de manier van toedienen, het aantal toedieningen, de halfwaardetijd, etc.

Verder is het onderzoek dat nu gepland was ingekort tot een nacht en een (voormid?)dag. Morgenavond (dinsdagavond) moet Eveline omstreeks 18u “binnen” en de dag erna mag ze weer naar huis. Omdat we onze Finn niet mee willen nemen naar het ziekenhuis (waarom hem een dag tussen de zieke mensen plaatsen als het ook anders kan?) heeft Eveline de voorbije dagen praktisch constant melk zitten afkolven zodanig dat ik hem met de fles kan voeden terwijl zij in het ziekenhuis ligt.

Normaal gezien hebben we genoeg melk op voorraad, maar alles zal afhangen van de eetlust van onze Finn … de laatste dagen is hij nog meer dan anders onverzadigbaar, we vermoeden z’n eerste groeispurt! Indien hij zo doordrinkt zal hij zeker de drie kilo passeren net na nieuwjaar me dunkt!

4

Finn

Geplaatst onder Groeipijnen op December 14th, 2009 om 11:06 / 4 Reacties »


Finn Van Damme — ° 12/12/09 12:15 —2,550kg — 49cm

1

Toekomstbeeld

Geplaatst onder Groeipijnen op November 27th, 2009 om 13:07 / 1 Reactie »

Flickr
Nog iets meer dan een maand …

Update 2009/12/14: ‘t was dus niet “iets meer dan een maand”, onze jongen is te vroeg geland 🙂

2

Verschuiving (tryptich)

Geplaatst onder Groeipijnen op October 23rd, 2009 om 15:44 / 2 Reacties »

De laatste tijd blog ik minder. Hoe dat komt is simpel: het clichématige “tijdsgebrek”, maar zeker ook Twitter (en bijgevolg Facebook gezien alles wat ik op Twitter plaats als Facebook status tevoorschijn komt) waar alles in the heat of the moment beschikbaar komt. In het begin had ik het niet voor de term microblogging zoals ze Twitter bestempel(d)en, maar ik moet nu echter vaststellen dat het er wel op neerkomt …

  • Een interessante finding wordt al gauw via Twitter verspreid,
  • YouTube filmpjes die ik leuk vind — en bijgevolg favorite op YouTube — komen automagisch op Facebook tevoorschijn,
  • Foto’s die op Flickr geplaatst worden komen meteen ook op Facebook terecht,
  • Informatie over Franske (of iets anders, maakt niet uit) wordt op het moment zelf getweet waardoor een blogpost (die veel lijviger zou zijn) uit blijft,
  • etc.

~

Vorige week was het opnieuw tranceFUSION, een mega event (7000 bezoekers) dat we met onze scoutsgroep organiseren. Gezien ik de voorbije twee jaar niet zo veel in Deinze meer vertoefde (maar daar komt binnenkort verandering in — verhuizen en zo) was het lang geleden dat ik sommige mensen in den lijve gezien had.

“Eeej, Bramus! lang geleden … oewist?”
— “Goed goed … ‘k weet niet of ge’t weet maar in januari …”
“Ja, worde gij papa hé!”
— “Euh?”
“Facebook hé man!

Gepakt op m’n eigen terrein … het doet een mens nadenken. Nu, ik zit geenszins te twijfelen of ik al dan niet te veel informatie te grabbel gooi —ikzelf heb er geen probleem mee, een mens mag gerust weten wat m’n doen en laten is. Op zo’n moment begin ik echter na te denken over het feit dat hoewel ik minder blog, ik meer informatie de wijde wereld instuur. Finaal gezien komt het dilemma “nu direct tweeten” of “later eens over bloggen” naar boven borrelen: Hou ik iets voor later om m’n blog nog actief te houden of richt ik me meer op het directe gebeuren à la Twitter/Facebook?

~

Woensdag waren we bij de gynaecoloog op maandelijkse controle, maar dat vertelde Twitter u al. Wat echter niet op Twitter kwam is feit dat Franske ondertussen 1200 grammen weegt en we voor de eerste maal het gezicht van hem gezien hebben! Onder het motto “pics or it didn’t happen” een foto:

Zij die het niet goed zien, hier een versie met wat extra markeringen bij …

Inderdaad, Franske is aan het “duimen” in de buik! How cool is that?! Verder hebben we ook nog Franske zijn neus gezien … en die heeft hij blijkbaar van de mama in spé meegekregen. *knorknor*

Ach, nog twee maanden en dan is ie er al, ons Franske!

Nieuw in Gent?

Nieuw in Gent is het persoonlijke blog / online dagboek van Bram Van Damme en vertelt z'n belevenissen in en rond Gent sinds hij medio 2007 van Deinze naar Gent verhuisde. (meer)

Recente reacties

Advertenties